Więcej niż Północ

PRZEJŚCIE PÓŁNOCNO-ZACHODNIE

NWP 2026 · Arktyka Kanadyjska · s/y Ocean A

Ocean A wyruszył ze Szczecina w lutym 2026 roku w dwuletnią ekspedycję polarną.

NWP 2026 jest jednym z jej głównych etapów.

Zakończenie całej wyprawy planowane jest jesienią 2027 roku wraz z powrotem jachtu do portu macierzystego w Szczecinie.

KANADYJSKA CZĘŚĆ NWP TAM I Z POWROTEM W JEDNYM SEZONIE

Ocean A przeszedł kanadyjską część Przejścia Północno-Zachodniego na zachód do Tuktoyaktuk, następnie zawrócił i w tym samym sezonie nawigacyjnym powrócił przez kanadyjski Archipelag Arktyczny na wschód — bez zimowania pomiędzy przejściami.

FURY AND HECLA STRAIT PIERWSZE UDOKUMENTOWANE POLSKIE PRZEJŚCIE

Wśród polskich jachtów żaglowych Ocean A jako pierwszy dokonał udokumentowanego przejścia Fury and Hecla Strait z zachodu na wschód. Załogę podczas tego przejścia stanowili Alicja Latoń i Andrzej Górajek.

  PRZED NAMI JESZCZE JEDEN WYNIK

Przed Ocean A pozostaje jeszcze domknięcie pełnego okrążenia Ziemi Baffina. Wynik ogłosimy dopiero po zamknięciu tracku i zakończeniu weryfikacji historycznej.

Przejście Północno-Zachodnie

04.08 – 14.10.2026

„W Arktyce rzadko wszystko jest oczywiste. Trzeba ocenić warunki i zdecydować: płynąć dalej, czekać, zawrócić czy zmienić trasę. Każda z tych decyzji oznacza inny poziom ryzyka, a sytuacja potrafi zmienić się w ciągu kilku godzin.

Od początku wiedzieliśmy jedno: to przejście jest możliwe. Pytanie brzmiało tylko, kiedy i na jakich warunkach.”

Więcej niż Północ · NWP 2026 w skrócie
Autor koncepcji i główny organizator Andrzej Górajek
Zaplecze organizacyjne i logistyczne NATANGO
Koordynacja zaplecza lądowego Halina Górajek
Jacht s/y OCEAN A armator: SKŻ
Zasadniczy zakres trasy
72°46′18.527″ N 075°50′42.930″ W
Tuktoyaktuk
62°02′13.433″ N 064°58′46.289″ W
Kapitanowie etapów Andrzej Górajek / Alicja Latoń etap na zachód / etap na wschód

Nasza trasa przez Arktykę Kanadyjską

Wyprawa NWP 2026: Więcej niż Północ
Mapa trasy jachtu OCEAN A przez kanadyjską część Przejścia Północno-Zachodniego w 2026 roku – etap na zachód do Tuktoyaktuk i powrót na wschód.
Trasa Ocean A przez kanadyjski odcinek Przejścia Północno-Zachodniego — dwa przejścia w sezonie 2026.
04 SIE
1
POCZĄTEK NWP

O 0431 UTC Ocean A przeciął przyjętą granicę wejścia do NWP. Od tego punktu liczymy przebieg NWP 2026 — na zachód do Tuktoyaktuk i z powrotem na wschód.

07 SIE
2
CIEŚNINA BELLOTA — PIERWSZE PRZEJŚCIE

Ocean A wszedł do Cieśniny Bellota przy Magpie Rock, początkowo pod przeciwny prąd wschodni. Na końcowym odcinku wykorzystał zmianę prądu i wyszedł z cieśniny na zachód.

12 SIE
3
GJOA HAVEN — WAŻNY PUNKT DROGI NA ZACHÓD

Po białuchach Coningham Bay i szarży piżmowoła w Pasley Bay Ocean A dotarł do Gjoa Haven, gdzie załogę spotkało niezwykle serdeczne przyjęcie.

19–22 SIE
4
ZATOKA KORONACYJNA — DESANTY RZECZNE

Najbardziej „lądowy” fragment drogi na zachód: Tree River, grizzly, rzeka Coppermine i trekking do Bloody Falls — ostatnie dłuższe desanty przed drogą ku lodowi.

24–25 SIE
5
CAPE BATHURST — PIERWSZY STARY LÓD

Tu stary lód naprawdę stanął na drodze: we mgle Ocean A obchodził pola lodowe i szukał przybrzeżnego korytarza prowadzącego wokół Cape Bathurst.

29 SIE
6
MORZE BEAUFORTA — POŻEGNANIE KPT. WOJCIECHA JACOBSONA

Na wodach Morza Beauforta, którymi sam żeglował przed laty, załoga symbolicznie pożegnała patrona wyprawy, Wojciecha Jacobsona.

29 SIE
7
TUKTOYAKTUK — PUNKT ZWROTNY WYPRAWY

Ocean A osiągnął zachodni cel pierwszej części wyprawy. Tuktoyaktuk od początku nie miał być metą — po postoju jacht miał odwrócić dziób i ruszyć na wschód jeszcze w tym samym sezonie.

12–19 WRZ
8
CAMBRIDGE BAY — WZNOWIENIE DROGI NA WSCHÓD

Po tygodniowym postoju Ocean A ruszył z Cambridge Bay na wschód w dwuosobowym składzie. Na pokładzie pozostali Alicja Latoń i Andrzej Górajek, a dalsza droga prowadziła już w warunkach zbliżającej się arktycznej jesieni.

20-21 WRZ
9
EREBUS BAY — ŚLADAMI EKSPEDYCJI FRANKLINA

Ocean A zakotwiczył w Erebus Bay 20 września. Następnego dnia załoga zeszła na ląd w rejonie stanowisk archeologicznych związanych z losami uczestników ekspedycji Franklina po opuszczeniu statków Erebus i Terror.

23 WRZ
10
CIEŚNINA BELLOTA — DRUGIE PRZEJŚCIE

Po wymagającej nocy z wiatrem dochodzącym do 40-50 węzłów Ocean A przeczekał w False Strait na właściwy prąd i ponownie przeszedł Bellota — tym razem na wschód, wśród pojedynczych brył starego lodu.

25 WRZ-
02 PAŹ
11
FURY AND HECLA STRAIT - TRANZYT NA WSCHÓD

25 września Ocean A rozpoczął tranzyt Fury and Hecla Strait i przeszedł Labrador Narrows w 48 minut. Po postoju przy Igloolik 2 października przeciął linię Arlagnuk Point-Cape Konig, kończąc przejście cieśniny według kryterium przyjętego w dzienniku.

14 PAŹ
12
KONIEC NWP

14 października 2026 roku o godz. 22:30:27 UTC Ocean A przeciął przyjętą linię końcową NWP 07 na pozycji 62°02′13.433″ N, 064°58′46.289″ W, kończąc powrotne przejście kanadyjskiej części NWP.

Szczegóły i statystyka wyprawy

Termin 04.08 – 14.10.2026 etap na zachód · postój w Tuktoyaktuk · etap na wschód
Dystans 4408,1 Mm 2058,6 + 2349,5 Mm
Czas 71 dni 25 dni + postój + 41 dni
Postoje i desanty
25 kotwicowisk 3 porty
19 desantów 70 Mm pontonem
115 km pieszo
2 desanty na krę starego lodu
Jacht s/y Ocean A armator: SKŻ Szczecin
Lód 7–8/10 maksymalna koncentracja paku
Najdalej na zachód 133°08′01.5″ W rejon Tuktoyaktuk
Trasa
Morze Baffina → Morze Beauforta → Cieśnina Davisa
Cieśnina Lancastera → Cieśnina Bellota → Rae Strait → Zatoka Koronacyjna → Zatoka Amundsena → Tuktoyaktuk Tuktoyaktuk → Cieśnina Franklina → Cieśnina Bellota → Fury and Hecla Strait → Basen Foxe'a → Cieśnina Hudsona
Morze Baffina ↓ Morze Beauforta ↓ Cieśnina Davisa
Etap na zachód Cieśnina Lancastera · Cieśnina Bellota · Rae Strait · Zatoka Koronacyjna · Zatoka Amundsena · Tuktoyaktuk
Etap na wschód Tuktoyaktuk · Cieśnina Franklina · Cieśnina Bellota · Fury and Hecla Strait · Basen Foxe'a · Cieśnina Hudsona
Baffin Bay ↓ Beaufort Sea ↓ Davis Strait
Westbound stage Lancaster Sound · Bellot Strait · Rae Strait · Coronation Gulf · Amundsen Gulf · Tuktoyaktuk
Eastbound stage Tuktoyaktuk · Franklin Strait · Bellot Strait · Fury and Hecla Strait · Foxe Basin · Hudson Strait

NWP 2026: Więcej niż Północ

O naszej wyprawie przez Arktykę Kanadyjską

O Przejściu Północno-Zachodnim

Na mapie Przejście Północno-Zachodnie (NWP) wygląda jak wyznaczona droga przez kanadyjski Archipelag Arktyczny. W rzeczywistości to system dróg wodnych między wyspami. Sytuacja lodowa nieustannie zmienia się – pola lodowe przemieszczają się pod wpływem wiatru i prądów, otwierając jedne przejścia i zamykając inne.

Arktyka nie przejmuje się ani mapą, ani naszymi planami. Dlatego Przejście Północno-Zachodnie nie jest trasą, którą wystarczy raz wyznaczyć. Trzeba stale obserwować warunki, analizować je i na bieżąco odnajdywać właściwą drogę. 

Pokład Ocean A podczas żeglugi na zachód przez Cieśninę Lancastera o zachodzie słońca
Cieśnina Lancastera — Ocean A w drodze na zachód
Ocean A widziany z góry podczas żeglugi pomiędzy fragmentami starego lodu w rejonie Cape Bathurst
Ocean A pośród kier starego lodu w rejonie Cape Bathurst
Dolina arktycznej rzeki i uczestnicy desantu podczas wyprawy Ocean A w Zatoce Koronacyjnej
Zatoka Koronacyjna — jeden z rzecznych desantów

Droga na zachód

29.07.2026 Ocean A opuścił Upernavik. Kapitanem tego etapu był Andrzej Górajek. Trasa prowadziła przez Morze Baffina, Cieśninę Lancastera i Cieśninę Bellota, dalej przez okolice Gjoa Haven i Cambridge Bay w stronę Morza Beauforta. Każdy kolejny odcinek oznaczał obserwowanie lodu, analizowanie prognoz i prądów oraz wybieranie dalszej drogi. Ocean A korzystał z danych kanadyjskich służb, informacji od innych jednostek oraz własnych obserwacji. Warunki zmieniały się na bieżąco, więc wcześniej wybrany wariant nie zawsze pozostawał najlepszym rozwiązaniem następnego dnia. Pod koniec sierpnia jacht dotarł do Tuktoyaktuk. Nie był to jednak finał wyprawy. Od początku właśnie tutaj miał zakończyć się etap na zachód i rozpocząć druga część planu – powrót przez kanadyjski Archipelag Arktyczny jeszcze w tym samym sezonie.  

Skalisty brzeg Erebus Bay o zachodzie słońca podczas wrześniowego desantu załogi Ocean A
Krajobraz Erebus Bay podczas wrześniowego desantu
Ocean A na kotwicy w Johansen Bay przy Wyspie Wiktorii, widziany ze skalistego brzegu
Ocean A na kotwicowisku przy Wyspie Wiktorii
Oszroniony pokład Ocean A podczas żeglugi przez Basen Foxe’a
Pierwsze oznaki zimy podczas żeglugi przez Basen Foxe'a

Droga na wschód

03.09.2026 Ocean A opuścił Tuktoyaktuk i rozpoczął powrót na wschód. Kapitanem tego etapu była Alicja Latoń. Powrót nie oznaczał prostego odwrócenia wcześniejszej trasy – warunki lodowe i pogodowe były już inne, a dalsza droga wymagała ponownej oceny na każdym kolejnym odcinku.

20.09.2026 Ocean A zakotwiczył w Erebus Bay przy Wyspie Króla Williama, a następnego dnia załoga zeszła na ląd w rejonie stanowisk związanych z losami uczestników ekspedycji Franklina po opuszczeniu statków Erebus i Terror. 23.09.2026 jacht po raz drugi podczas tej wyprawy przeszedł Cieśninę Bellota, tym razem z zachodu na wschód.

Dalsza trasa prowadziła na południowy wschód przez Fury and Hecla Strait. Ocean A wszedł do cieśniny 25.09.2026, a według kryterium przyjętego w dzienniku pełne przejście zakończyło się 02.10.2026 o 03:15 UTC, po przekroczeniu linii Arlagnuk Point–Cape Konig. 07.10.2026 jacht zakotwiczył w Kimmirut. Planowany postój przedłużył się ze względu na warunki pogodowe na dalszej trasie. Załoga oczekiwała na stabilne okno pogodowe pozwalające bezpiecznie rozpocząć kilkudniową żeglugę w kierunku Grenlandii. 13.10.2026 Ocean A opuścił Kimmirut i rozpoczął kolejny odcinek rejsu.

14.10.2026 o godz. 22:30:27 UTC Ocean A przeciął przyjętą linię końcową NWP 07 na pozycji 62°02′13.433″ N, 064°58′46.289″ W, kończąc powrotne przejście kanadyjskiej części NWP.

Dalsza żegluga Ocean A w kierunku Grenlandii i planowanego zimowania pozostaje kolejną fazą sezonu.

Zorza polarna nad wodą widziana z pokładu Ocean A podczas postoju w Kimmirut
Zielona zorza podczas postoju w Kimmirut
Wielka góra lodowa mijana przez Ocean A podczas żeglugi przez Cieśninę Hudsona
Góra lodowa podczas żeglugi przez Cieśninę Hudsona
Stado białuch widziane z góry w płytkiej zielonej wodzie Coningham Bay
Białuchy towarzyszące jachtowi w Coningham Bay

Weryfikacja

Źródła, precedensy i granice pewności

Przebieg wyprawy i jej miejsce w historii weryfikujemy oddzielnie. Trasę Ocean A dokumentują ślad pozycyjny, dziennik pokładowy, raporty i korespondencja z kanadyjskimi służbami oraz dokumentacja fotograficzna. Źródła historyczne służą natomiast do odpowiedzi na inne pytanie: czy wcześniejszy porównywalny rejs jest znany i udokumentowany. 

01 · Kanadyjska część NWP

Tuktoyaktuk i powrót na wschód w jednym sezonie

Status · dokonane

Ocean A przeszedł przez kanadyjski Archipelag Arktyczny na zachód do Tuktoyaktuk, zawrócił i w tym samym sezonie nawigacyjnym wrócił na wschód — bez zimowania pomiędzy przejściami.

Wyniku tego nie opisujemy jako dwóch pełnych tranzytów Northwest Passage. W klasyfikacji R.K. Headlanda pełny tranzyt NWP oznacza przejście pomiędzy Atlantykiem i Pacyfikiem, obejmujące przejście przez Bering Strait.

W dostępnych danych sprawdzonych niezależnie przez R.K. Headlanda oraz MCTS Iqaluit / Canadian Coast Guard nie odnaleziono rejsu porównywalnego z trasą planowaną przez Ocean A. Oba źródła zastrzegły jednak, że brak takiego przypadku w dostępnych zapisach nie jest dowodem, że nigdy się nie odbył.

02 · Fury and Hecla Strait

Pierwsze udokumentowane polskie przejście

Status · dokonane

Wśród polskich jachtów żaglowych Ocean A jako pierwszy dokonał udokumentowanego przejścia Fury and Hecla Strait z zachodu na wschód. Załogę podczas tego przejścia stanowili Alicja Latoń i Andrzej Górajek.

Fury and Hecla Strait jest częścią Route 7 w klasyfikacji Northwest Passage. R.K. Headland określa ten wariant jako trudny ze względu na ciężki lód występujący zwykle na zachód od cieśniny oraz prądy Cieśniny Bellota.

“Experience has shown that ice conditions make any passage by way of Fury and Hecla Strait […] too difficult to be seriously considered.” Canadian Sailing Directions · ARC 400

Oficjalna locja opisuje również możliwość występowania paku i spiętrzeń ciężkich kier oraz wskazuje, że korzystne warunki dla zwykłych jednostek mogą wystąpić, ale nie można na nich polegać.

03 · Ziemia Baffina

Pełna pętla wokół Ziemi Baffina

Status · weryfikacja trwa

Ocean A jest w trakcie domykania pełnej pętli wokół Ziemi Baffina. Do czasu zamknięcia tracku nie ogłaszamy tego wyniku jako dokonanego.

Wiadomo już, że Ziemia Baffina była wcześniej okrążana przez statki. Dlatego przedmiotem naszej kwerendy nie jest „pierwsze okrążenie wyspy w historii”, lecz znacznie węższa kategoria: pełne, zamknięte okrążenie Ziemi Baffina przez mały jacht żaglowy w jednym sezonie nawigacyjnym.

W dotychczas sprawdzonych źródłach nie odnaleziono wcześniejszego przypadku odpowiadającego wszystkim tym kryteriom jednocześnie. Brak takiego przypadku w kwerendzie nie jest jednak jeszcze dowodem jego nieistnienia.

Zasada weryfikacji
Brak wcześniejszego przypadku w sprawdzonych źródłach nie jest dowodem jego nieistnienia. Dlatego oddzielamy fakt wykonania trasy od oceny historycznego pierwszeństwa i stosujemy tylko takie określenia, na jakie pozwala aktualny stan źródeł.

Ocean A podczas żeglugi wśród lodu w Arktyce Kanadyjskiej.

Zorza nad Ocean A podczas wyprawy przez Arktykę Kanadyjską.

Nie wszystko dzieje się na pokładzie

Wyprawa zaczyna się na długo przed wypłynięciem

Od powstania pomysłu wyprawy do wypłynięcia jest ogrom pracy: trzeba przygotować jednostkę technicznie, skompletować wyposażenie, zapasy i procedury oraz przewidzieć możliwe warianty działania. Prace analityczne nad sezonowym oknem dla NWP 2026 rozpoczęły się w 2024 roku. Stowarzyszenie Kształcenia Żeglarskiego SKŻ w Szczecinie jest armatorem Ocean A. Po stronie Natango była organizacja i logistyka wyprawy: zaopatrzenie, leki, kontakty i szkolenia. Na lądzie pozostawało zaplecze gotowe w razie potrzeby odłożyć wszystko i działać na rzecz jachtu.

Z perspektywy pokładu i zaplecza

Ludzie, którzy stworzyli tę wyprawę
Autor koncepcji i główny organizator wyprawy Andrzej Górajek
Po latach żeglugi po Grenlandii i Svalbardzie chciałem pójść krok dalej. Zaplanować wyprawę tak, żeby dotrzeć do Tuktoyaktuk, zawrócić i jeszcze w tym samym sezonie wrócić przez kanadyjski Archipelag Arktyczny na wschód.
— Andrzej Górajek
Andrzej Górajek
Andrzej Górajek Kapitan etapu na zachód Prowadzenie etapu na zachód · przygotowanie i sprawność techniczna jachtu
Wyprawa jest trochę jak dobra zupa. Sam właściwy jacht nie wystarczy. Potrzebne są doświadczenie, znajomość własnych możliwości i słabości, właściwie postawiony cel i ryzyko, którego konsekwencje jesteśmy gotowi zaakceptować. A na końcu i tak przydaje się odrobina szczęścia.
— Andrzej Górajek
Alicja Latoń
Alicja Latoń Kapitan etapu na wschód Prowadzenie Ocean A i decyzje kapitańskie podczas drogi powrotnej
Podążanie czyimś śladem jest bezpieczniejsze, ale nie ma tego uroku co szukanie własnych dróg. Satysfakcja jest większa, kiedy do samego końca nie wiesz, czy to, co planujesz, w ogóle da się zrobić.
— Alicja Latoń
Halina Górajek
Halina Górajek Zaplecze lądowe Koordynacja zaplecza lądowego Natango
Przez cały czas trwania wyprawy rytm dnia jest podporządkowany jachtowi. Trzeba umieć robić swoje i pogodzić się z pozostaniem w cieniu.
— Halina Górajek

Relacje z pokładu

Zapisy dzienników i wspomnień

Przygotowania i droga na start

Plan powstał już w 2024 roku. Aby przejść kanadyjską część NWP w obie strony w jednym sezonie, trzeba było znaleźć odpowiednio długie okno – wejść wystarczająco wcześnie mimo starego lodu i wrócić przed rozpoczęciem nowego zamarzania.

pełna relacja w przygotowaniu

Etap na zachód: tam, gdzie nie ma miejsca na błąd

Od Lancastera po Tuktoyaktuk: inuickie osady, piżmowoły i grizzly, długie desanty, pierwszy stary lód i sztorm. Droga na zachód przez kanadyjski Archipelag Arktyczny: Bellot, Gjoa Haven, Zatoka Koronacyjna i Zatoka Amundsena – z trasą wybieraną według lodu, pogody i prądów aż do Tuktoyaktuk.

pełna relacja w przygotowaniu

Etap na wschód: po drogach, których nie ma

Wracaliśmy na wschód, uciekając przed zimą: coraz krótsze dni, zmieniający się lód i coraz mniej czasu. Przed nami były drugi Bellot, Fury and Hecla i droga ku Cieśninie Hudsona.

pełna relacja w przygotowaniu

NWP 2026 — wyprawa zapisana w muzyce

Utwory inspirowane historiami z drogi Ocean A. Wydarzenia NWP 2026 znalazły również swoją muzyczną formę. Powstał album inspirowany konkretnymi miejscami, ludźmi i wydarzeniami z wyprawy.

Ktoś czuwa, ktoś śpi
0:00 / 0:00
Koncepcja i tekst: Piotr Górajek · część projektu „NWP 2026 — wyprawa zapisana w muzyce”

Album NWP 2026 — publikacja w przygotowaniu

Szczeciński ślad

w naszym Przejściu Północno-Zachodnim

Szczecin to nie tylko geograficzny punkt na mapie. To historia jachtu i ludzi. Ocean A urodził się w Szczecinie – został zbudowany w szczecińskiej stoczni Gryfia, a Szczecin jest jego portem macierzystym. Szczecińskie Stowarzyszenie Kształcenia Żeglarskiego SKŻ jest armatorem jachtu, a szczecińskie Natango zapewnia zaplecze organizacyjne i logistyczne wyprawy. 

Rok 2026 przypada w setną rocznicę urodzin Ludomira Mączki. Z historią szczecińskiego żeglarstwa polarnego związany jest również Wojciech Jacobson, patron wyprawy NWP 2026. Obaj uczestniczyli w pierwszym polskim przejściu Przejścia Północno-Zachodniego na jachcie Vagabond’eux w latach 1985–1988. NWP 2026 dedykujemy obu Kapitanom.

Niektóre daty nie są przypadkowe

1926
Ludomir Mączka
narodziny żeglarza, będącego dziś symbolem życia podporządkowanego własnym marzeniom
1984–1988
Vagabond’eux
pierwsza polska wyprawa NWP
2026
Nasza wyprawa

Patron honorowy wyprawy — Wojciech Jacobson

Wojciech Jacobson, patron wyprawy NWP 2026, należał do polskich żeglarzy związanych z historią Przejścia Północno-Zachodniego.

Wojciech Jacobson zmarł, gdy Ocean A zbliżał się do zachodniego krańca pierwszego etapu. 29.08.2026, w drodze do Tuktoyaktuk, załoga symbolicznie pożegnała Go na wodach Morza Beauforta, którymi sam żeglował przed laty.

Muzyczne wspomnienie tego pożegnania
0:00 / 0:00
↓
Koncepcja i tekst: Piotr Górajek · część projektu „NWP 2026 — wyprawa zapisana w muzyce”
Wojciech Jacobson, patron honorowy wyprawy przez Przejście Północno-Zachodnie 2026

Podziękowania

NWP 2026 zakończone. Szczęśliwie. Ci, którzy płynęli, zabiorą z pokładu wspomnienia, a trudy z czasem zblakną. Ci, którzy pozostali na lądzie, mogą wreszcie odetchnąć z ulgą i odpocząć. Dziękujemy wszystkim, którzy pomagali przygotować tę wyprawę, wspierali ją w trakcie, udzielili pomocy wtedy, gdy była potrzebna, i po prostu serdecznie nam kibicowali. Czas na nowe marzenia i mamy nadzieję, że ponownie będziecie z nami. 

Dla mediów

Materiały prasowe dotyczące wyprawy NWP 2026
Materiały do pobrania
PDF
Press kit
Czterostronicowy skrót najważniejszych informacji dotyczących wyprawy NWP 2026.
PNG · HD
Mapa trasy
Mapa dwóch przejść kanadyjskiego odcinka Przejścia Północno-Zachodniego wykonanych przez Ocean A w sezonie 2026.
PDF · ZIP
Zdjęcia i audio
Zdjęcia prasowe oraz spis materiałów, podpisy, autorzy i zasady wykorzystania.
Kontakt dla mediów
Andrzej Górajek · +48 601 347 019 | Halina Górajek · +48 601 081 016
Ostatnia aktualizacja: 16 października 2026 22:08 UTC · Wersja strony: 1.21